Can you feel Safety should be no.1 priority?

ماشین عضلانی-ویکی پدیا این مقاله فاقد پیوند به منابع اطلاعاتی است. اطلاعات باید قابل تأیید باشد ، در غیر اینصورت قابل س questionال و حذف است. با افزودن پیوندهایی به منابع معتبر می توانید این مقاله را ویرایش کنید. این آرم در 11 سپتامبر 2018 تنظیم شده است.

شاید این مقاله حاوی تحقیقات اصلی باشد. پیوند به منبع اضافه شده ، در غیر این صورت می توان تنظیم کرد که حذف شود. اطلاعات بیشتر را می توان در صفحه بحث یافت.
یک اتومبیل کلاسیک عضلانی یک مدل کاملاً مشخص سایز متوسط ​​دو درب ، هاردتاپ و کوپه است که عمدتا بین سالهای 1965 و 1974 تولید می شود و دارای یک ظرفیت بزرگ و دارای قدرت پیشرانه هشت سیلندر است (منبع نامشخص 532 روز ) بعلاوه ، آنها معمولاً تغییراتی در تعاریف دقیق () و () مدلهای کوچکتر از همان دوران دارند. مدلهای مشابه قبل و بعد تولید شده اند ، اما به عنوان اتومبیل های عضلانی طبقه بندی نشده اند. در طول تولید ، این خودروها با استفاده از عباراتی مانند "" نامیده نمی شدند ، بلکه آنها فقط به مدلهای خاص آنها اشاره می کردند. اصطلاح "" در اواخر سال 1971 در میان جمع کنندگان اتومبیل ظاهر شد.
در حال حاضر ، روندی در بین خودروسازان آمریکایی وجود دارد که از نام مدل های شناخته شده و برخی از ویژگی های طراحی خاص دوره اتومبیل های عضلانی استفاده می کنند. این نوع ماشین ها اغلب در فیلم های آمریکایی ظاهر می شوند.

در سایر نقاط جهان ، قدرت از طریق چرخ فلک موتور مجهز به لوازم جانبی ، سیستم های ورودی و اگزوز استاندارد (استانداردهای اروپا ؛ گاهی اوقات به عنوان قدرت به آن اشاره می شود) براساس این استاندارد اندازه گیری می شود. بعلاوه ، كنترل شدیدی در میزان قدرت وجود ندارد ، بنابراین تولیدكنندگان ممكن است گاهی اوقات مقدار توان را دست كم بگیرند یا آن را بیش از حد ارزیابی كنند.
استاندارد (یا خالص ، نزدیک به اروپا) را در روش اندازه گیری قدرت موتور تصویب کرد. قدرت اعلام شده بسیاری از موتورهای بیان شده در اسب بخار خالص به طور قابل توجهی کمتر از توان بیان شده در است. به عنوان مثال ، موتور شورولت 1971 (455 اینچ مکعب یا 7440) قدرت 451-551 لیتر را ادعا کرد. از جانب. ، و در سال 1974 ، قدرت موتور 271-281 نشان داده شده است. از جانب. (قدرت اسب بخار) طبق نسخه.

اما به طور کلی ، ارقام قدرت اعلام شده 41-111 لیتر از مقدار واقعی فراتر می رود. بستگی به میزان تولید کننده دارد. طبق سیستم طبقه بندی ایالات متحده ، این یک ماشین با موتور طراحی شده برای اتومبیل های بزرگ (در اندازه کامل) است. علاوه بر این ، این یک اتومبیل پنج نفره شش نفره است که برای استفاده روزانه طراحی شده است. این ماشین باید نسبتاً ارزان و مقرون به صرفه باشد (در مقایسه با مدل های واقعی ورزشی ، اتومبیل های اسپورت) ، زیرا اتومبیل های عضلانی عمدتا به دلیل عدم توانایی تهیه یک ماشین طراحی شده اند. خریداران جوان اتومبیل در بالا. این یک اتومبیل با کارایی بالا در اندازه متوسط ​​است که دارای 8 پیشرانه بزرگ و برچسب قیمت مقرون به صرفه است. بیشتر این مدلها بر اساس مدلهای تولید "معمولی" ساخته شده اند. این مدلها خودشان حتی اگر از پیکربندی استاندارد 8 در مقیاس بزرگ باشند ، معمولاً ماشین عضلانی محسوب نمی شوند. اگر نسخه "هزینه" وجود داشته باشد ، فقط آن دارای حق پیشوند "" است ، نه حقوق خود مدل. " ویژگی دیگر اتومبیل های عضلانی ، نسبت وزن خود خودرو به قدرت موتور است: بیش از 6 کیلوگرم در لیتر. از جانب. ظهور اتومبیل های عضلانی نتیجه توسعه طولانی مدت نورد گرم در ایالات متحده است.این بنیاد در اصل آرزوی دستیابی به سریعترین اتومبیل ها با کمترین پول بود. ماشین عضلانی چنین خودرویی سریع و نسبتاً ارزان است ، اما برخلاف میله گرم دستی صنایع دستی که از خودروهای قدیمی بازسازی می شود ، خودروی تولید شده در کارخانه دارای بدنه ای طراحی مدرن است و برای استفاده روزمره کاملاً مناسب است. اتومبیل های تولید شده در یک ایدئولوژی مشابه مدت ها قبل از ظهور اتومبیل های عضلانی دیده شده اند. به عنوان مثال ، "Rambler Renegade" تولید شده از سال 1958 طبق استانداردهای آمریکایی به طبقه متوسط ​​تعلق دارد و دارای یک موتور قدرتمند از یک سدان سایز بزرگ است ، اما قیمت آن نسبتاً ارزان است یا Plymouth Fury 1962 با 376 اسب بخار قدرت موتور از جانب. با این حال ، فقط در پایان نیمه اول دهه 61 به یک روند واقعی تبدیل شدند. جنبش حفاظت از محیط زیست هنوز در مراحل ابتدایی است و مقررات دولتی کمی در مورد ایمنی و کارایی وسایل نقلیه وجود دارد. از نظر دستمزد ، اتومبیل بسیار ارزان است و رقابت بین تولیدکنندگان مختلف تا حدی افزایش یافته است [منبع مشخص نشده 532 روز است]. هر ساله ، اتومبیل ها بزرگتر و بزرگتر می شوند و به موتورهای قدرتمندتر و بیشتری مجهز می شوند. اگر در اواخر سال 1951 ، حداکثر قدرت موتور نصب شده یک اتومبیل تمام اندازه (5.3-5.8 طول) خودرو به 251-301 برسد. از جانب. در پایان این قرن ، موتورهای 401-501 (427 ، 441 شش نصب ، -1 ، 89) غیر معمول نبودند و موتورهای 301-401 در اتومبیل های خانوادگی کاملاً معمولی نصب شدند.
در آن زمان ، سالها مانند یک ماشین معمولی به نظر می رسید. در آغاز ، اتومبیل های عضلانی فقط از رایج ترین اتومبیل های کارخانه اصلاح شدند. به عنوان مثال ، Pontiac فقط یکی از ترازهای سطح Pontiac بود ، اولین سال انتشار. بسته بندی شامل: 326 اسب بخار قدرت 8 با قدرت جابجایی تقریبی 6.38 لیتر ، سیستم تعلیق سخت تر ، گیربکس چهار سرعته دستی به جای جعبه دنده اتوماتیک سه سرعته ، تزئینات منحصر به فرد کرومی ، صندلی های جلو جداگانه ، کنسول ، دور سنج و ... .
در آن زمان ، این شامل نصب چنین موتور قدرتمندی در یک ماشین کوچک تحت استانداردهای آمریکا نبود. موتورهای قدرتمند در گذشته موتورهای بزرگی بودند. پیش از این ، سایر شرکت ها نیز محدودیت های مشابه را رعایت کرده اند. با این حال ، موفقیت تجاری تلاش های جسورانه پونتیاک ، اول از همه ، جان دلوریان ، مدیر ارشد بخش ، یک کلاس از اتومبیل های کوچک ، ارزان اما قدرتمند را به دنیا آورد. در سال دوم به یک مدل مستقل تبدیل شده است. آیرودینامیک نامناسب ، هندلینگ ضعیف و ترمزهای درام بدون آمپلی فایر در پیکربندی اولیه است. حتی اگر به سن خود برسد ، حداکثر سرعت رکورد نیست ، اما در 6.8 به 98 می رسد.
به زودی رقبایی بر اساس فورد ، شورولت ، داج [] ، 4-4-2 [] و سایر مدل های تولیدی اتومبیل ظاهر شدند. فقط در طی چند سال ، اتومبیل های عضلانی تقریباً در همه مارک های آمریکایی از جمله استانداردهای آمریکایی که به طور سنتی بر فشرده سازی و اقتصاد متمرکز هستند ، و مارک هایی مانند بیوک یا مرکوری وارد بازار شده اند.

-ماشین عضلانی سبک خاص خود را پیدا کرده است. به اتومبیل های این سال ها امروزه عمدتا ماشین های عضلانی گفته می شود. مشخصه سبک آن بدنه فست بک است (سدان یا کوپه دو در ، انتقال از جلد دوم به جلد سوم بسیار صاف است یا اصلاً کم است) یا یک سقف سریع نصب شده (سقف به عقب گسترش می یابد) ، دیواره های جانبی بطری شکل ، جلوپنجره رادیاتور محکم (معمولاً به صورت عمیق در آستر جلو تعبیه شده است) ، سپر یک تکه ، حداقل تزئین کروم ، تقلید از ورودی هوا و چرخ های کروم. در عین حال ، به منظور کاهش هزینه ها ، سیستم تعلیق ، گیربکس و ترمزهای این نسل از اتومبیل های عضلانی هنوز از نمونه های اولیه آنها - خودروهای معمولی خانوادگی وام گرفته شده است. به طور خاص ، تمام ترمزها معمولاً ترمزهای طبل هستند که تأثیر منفی بر ایمنی دارند.

اگرچه تعریف تحت اللفظی فقط مربوط به اتومبیل های متوسط ​​است ، اما واقعیت این است که خودروهای متوسط ​​"عوارضی" تا سال 1965 ظاهر نشدند. اما حتی قبل از آن ، تولیدکنندگان گاهی اتومبیل های سایز بزرگ را "شارژ" می کردند. بنابراین ، نسخه های پولی اتومبیل های سایز بزرگ که معمولاً قبل از سال 1965 تولید می شدند نیز خودروهای عضلانی محسوب می شوند. " -مدل به خودی خود یک ماشین عضلانی نیست زیرا یک ماشین لوکس و گران قیمت است. نمونه هایی از اتومبیل های عضلانی در اندازه کامل: شورولت (مدل های دارای پیشوند) ، (با موتور 6.4) و (وارونه). برخی از اتومبیل های عضلانی به طور قابل توجهی کوچکتر از اتومبیل های عضلانی کلاسیک هستند و طبق طبقه بندی آمریکایی ها در آن سال ، آنها در گروه خودروها قرار می گیرند. با این حال ، آنها همچنین توسط 8 موتور قدرتمند با جابجایی بیشتر نیرو می گیرند. نمونه هایی از این نوع خودروها دوج 341 و شورولت هستند.

طبق استانداردهای آمریکایی در آن زمان ، اینها اتومبیل هایی با طول 4.5-4.9 بودند و در تنظیمات اولیه ، موتورهای آنها نسبتاً ضعیف بودند ، بنابراین در بیشتر موارد ، آنها ماشین های عضلانی نبودند. نمونه های معمولی: فورد موستانگ ، شورولت ، پلیموث باراکودا قبل از 1980 ، دوج چلنجر. با این حال ، قدرتمندترین نمونه های این خودروها هنوز هم خودروهای جمع و جور عضلانی هستند ، مانند فورد موستانگ (و) ، شورولت (و 29) ، پلیموث و داج (و). اتومبیل های عضلانی را نیز باید به معنای مشابه آن متمایز کرد. آنها معمولاً به همان اندازه قدرتمند اما بسیار گران ترند (به عنوان مثال Buick) و اتومبیل های اسپرت دو نفره (اتومبیل های اسپرت) ، مانند شورولت.
مدل های این دسته ها با اتومبیل های عضلانی متفاوت هستند و معمولاً توسط تولیدکنندگان ساخته می شوند. علاوه بر این ، اتومبیل های اسپورت از نظر کاربردی متفاوت از آنها هستند ، خصوصاً از این نظر که معمولاً فقط دو صندلی دارند ، در حالی که هزینه مدل های قطعه بندی شده بسیار بیشتر است و تمرکز کلی بر لوکس بودن و راحتی است ، نه فقط تمرکز روی قدرت. ارتباط جنسی. بعضی اوقات تنها استثنا این است که بعضی اوقات فقط اتومبیل های اسپرت دو نفره مدل ارزان به حساب می آیند و به صورت سریال ساخته می شوند. کامیون های تولید شده بر اساس اتومبیل های عضلانی مانند فورد رانچرو ، شورولت و سایر تغییرات قدرتمند تولید کردند. طی سالهای گذشته ، قوانین مربوط به ایمنی ترافیک و سازگاری با محیط زیست به شدت تشدید شده است و جامعه به طور فزاینده ای نگران افزایش تعداد مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی است (اتومبیل های عضلانی خطر بزرگی در دست رانندگان جوان و کم تجربه هستند) ، رانندگان جوان و اتومبیل های کوچک قدرتمند نرخ بیمه به طور قابل توجهی افزایش یافته است (بیمه ماهانه) برای این اتومبیل ها نزدیک به پرداخت وام خرید ماهانه است - تا سال 1975 ، تعداد خودروهای تولید شده هنوز بسیار کم بود.
در آن زمان ، مدل های باقی مانده یا متوقف می شوند (پونتیاک ، پلیموث) ، یا فقط نام را حفظ می کنند ، در واقع ، این یک کوپه لوکس ارزان قیمت با قدرت مقرون به صرفه شده است (داگ ، پلیموث ،). علاوه بر این ، برخی از آنها با این ظرفیت دوام زیادی نداشتند و در اوایل سال 1981 ، آنها کاملاً متوقف شدند.
متعاقباً ، بیشتر اتومبیل های عضلانی ، حتی به دلیل فرسودگی جسمی ، بلکه به دلیل بحران نفتی این دهه ، برای همیشه از کار افتادند. در این دوره ، اتومبیل های قدرتمند و اتومبیل های تمام عیار که زمانی نمادی از صنعت اتومبیل سازی آمریکا بودند ، به طور فعال با محصولات منطقی اقتصادی صنعت خودرو ژاپن جایگزین می شوند. امروزه ، اتومبیل های عضلانی که زمانی اتومبیل ارزان قیمت معمولی به حساب می آمدند ، به کالکشن تبدیل شده اند که برخی از آنها از نظر هزینه با ابرخودروهای اروپایی رقابت می کنند.
اتومبیل های عضلانی حتی از نظر فنی بسیار سنتی بودند. همه آنها محرک چرخ عقب هستند ، و یک طرح کلاسیک دارند: موتور جلو ، جعبه دنده در جلو.
معمولاً یک بلوک سیلندر چدنی ، هر سیلندر دو سوپاپ را از طریق یک میله فشار هدایت می کند ، هنگامی که بلوک سیلندر Merom فرو می ریزد ، یک میل بادامک ، قدرت کاربراتور وجود دارد (معمولاً دو یا سه کاربراتور روی یک منیفولد ورودی نصب می شوند کار کنید ؛ اغلب از کاربراتور چهار محفظه استفاده کنید). برخلاف تصورات غلط رایج ، علی رغم طرح توزیع گاز اینرسی ، آنها موتورهای کم سرعت نیستند. حداکثر قدرت آنها به 5/5-6 رسید 1 ، که بدیهی است از موتورهای بزرگ آمریکایی در آن زمان بیشتر بود و معادل موتورهای بزرگ اروپایی در آن زمان بود ، مانند BMW 11 ، مرسدس بنز 117 یا موتور. با این حال ، میزان شارژ سوپرشارژ و قدرت آن در هر لیتر بسیار کمتر از پیشرانه های پیشرفته اروپایی است.
آنها دارای محفظه های احتراق نیم کره ای هستند که تشکیل مخلوط را بهبود بخشیده و قدرت اضافی را تأمین می کنند. با این حال ، حتی این نوآوری نسبتاً متوسط ​​در طراحی نیز از ویژگی های معمول موتورهای آمریکایی آن دوران نیست. تحقق این قدرت تقریباً به طور کامل به سه عامل زیر مربوط می شود: حجم زیاد کار ، بهبود عملکرد سیستم قدرت (به دلیل افزایش تعداد و توان کاربراتور و افزایش مصرف سوخت) و نسبت فشرده سازی بالا (تا 14). .. 14: 1) بنابراین بنزین سربی با درجه اکتان بالا مورد نیاز است. از نظر توان واحد (به دست آمده از حجم کار 1 لیتر) ، این موتورها حتی با توجه به استانداردهای زمانی خود هیچگونه موفقیت فنی را نشان نمی دهند (و در اروپا ، برای موتورهای با قدرت بالا ، سعی می شود چگالی قدرت نزدیک به 111 در لیتر باشد). به عبارت دیگر ، از 11 ³ به 1 ، در ایالات متحده از 1 اینچ مکعب تا حدود 17.5 ³ در 1 ، یک شاخص خوب در نظر گرفته می شود. محفظه آن به طور متقاطع به منیفولد ورودی موتور متصل است. در سرعت های پایین از این سیستم برای تأمین هوای سرد موتور به جای هوای گرم محفظه موتور استفاده می شود که باعث بهبود شکل گیری مخلوط و پایداری موتور می شود و فقط کمی قدرت را افزایش می دهد. در سرعت های بالا ، جریان هوای ورودی باعث افزایش فشار در ورودی هوا می شود و سیستم به عنوان تقویت کننده ابتدایی کار می کند. با این حال ، به دلیل افزایش سطح سر و صدا ، تولید کنندگان به سرعت این محلول را کنار گذاشتند. از تقویت واقعی پیشرانه یا توربوشارژر در واقع در خودروهای تولیدی استفاده نمی شود.
انتقال گیربکس اتوماتیک سریعتر از گیربکس استاندارد مدلهای سنتی فولکس واگن است و گهگاهی سیستم انتخاب دنده دستی نیز ارائه می شود که هنوز هم بسیار ابتدایی است (معمولاً به جای چرخ دنده های سنتی به معرفی دنده های سلکتور خلاصه می شود. چرخ دنده به راننده اجازه می دهد تا هر سه دنده موجود را به صورت دستی انتخاب کند) هنگام شتاب دادن ، زمان سوئیچینگ را انتخاب کنید).
سیستم تعلیق دو شاخه جلو جلو بدون چرخش ، فنرهای برگ یا ترمز درام بسته به چرخ فنر عقب و تمام چرخ ها (در اواخر دهه 1961 ، ترمزهای دیسکی چرخ جلو به تدریج تعویض شدند).
مشکل اصلی اتومبیل های عضلانی عملکرد پایین دینامیکی و عملکرد هندلینگ سیستم ترمز است و راننده باید انرژی زیادی را برای کنترل هزینه کند. به خصوص در موتورهای کوچک با قدرت کمتر ، به خصوص Plymouth Barracuda و دارت Dodge با موتور 1969 ، این وضعیت به ویژه وخیم است. محفظه موتور آنقدر بزرگ است که فضای خالی آن را اشغال می کند و دیگر جایی برای فرمان برقی یا تقویت کننده های ترمز خلا is وجود ندارد. بنابراین ، استفاده از آنها در جاده های عمومی کاملاً محدود شده یا کاملاً ممنوع است - عمدتا به این دلیل که مخصوص برای مسابقات (معمولاً مستقیم) طراحی شده است.

این خودروها به معنای واقعی ابرخودرو محسوب می شوند زیرا مجهز به موتورهای قدرتمند و گزینه های مسابقه ای هستند (اگرچه از نظر اندازه و مشخصات فنی به طور قابل توجهی از همتایان آمریکایی خود پایین ترند).
این اولین اتومبیل عضلانی استرالیایی محسوب می شود.

موتور دوم نیازی نیست و سپس بر روی مدل شارژر کمیاب 771 56 341 (8) نصب می شود. در سال 1975 تولید 266 و 34 دستگاه 18 متوقف شد.
دوره اتومبیل های عضلانی استرالیایی به همان دلایلی که در ایالات متحده آمریکا به پایان رسید ، به پایان رسید. قوانین طراحی در سال 1977 صادر شد. در انگلیس هرگز تقاضای زیادی برای اتومبیل های عضلانی وجود نداشته است ، اما بر تولیدکنندگان اتومبیل انگلیس نیز تأثیر داشته است. فورد و واکسهال سنت خلق اتومبیل های قدرتمند خانوادگی را ادامه می دهند ، اما طراحی آنها از ماشین های کلاسیک عضلانی تصفیه شده است. این نوع خودرو توسط زیرمجموعه فورد انگلیس ، به عنوان مثال ، فورد تولید می شود. و فورد کاپری اما به 8 موتور مجهز نیستند.
در واقع هولدن مونارو وارداتی از برند Pontiac است. علاوه بر این ، کرایسلر 301 اولین بار در سال 2007 ساخته شد. در همان سال ، فورد موتور نسل پنجم فورد موستانگ را معرفی کرد که بر اساس نسل اول فورد موستانگ طراحی شده است. محصول نسل پنجم تهاجمی و رنگ محصول اصلی را بازیابی می کند. در سال 2007 ، جنرال موتورز شورولت مونت کارلو را با موتور 8 سیلندر راه اندازی کرد که اولین مونت کارلو 8 پس از 16 سال بود. این موتور بعداً به عنوان نسخه قدرتمندتری از موتورهای استاندارد 6 و 8 با کمپرسور مورد استفاده قرار گرفت ، که در گرند پریکس پونتیاک ، بیوک لاکروس و شورولت مورد استفاده قرار گرفت. با چشمی مدرن به معروف ترین اتومبیل های عضلانی گذشته نگاه کنید. "یک سال بعد ، بر اساس ایده های مشابه ، شورولت شورولت 2010 را به بازار عرضه کرد که شبیه به نسل اول 1971 است.

دو سال بعد ، مشابه سلف خود در دهه های 1961 و 1971 ، تولید به دلیل محبوبیت کم متوقف شد.
به عنوان مبنایی برای سری جدید وسایل نقلیه دوج دیفرانسیل عقب مجهز به 8 موتور استفاده می شود. در سال 2007 ، فورد موستانگ جدید از خط مونتاژ خارج شد و طراحی آن مشابه طرح سال بود. از سال 2009 ، مدل های دوج چلنجر منتشر شده اند. مدل ها (مانند موستانگ های جدید و جدید)بسیار شبیه به طراحی های خودشان هستند. پس از حل مشکل ، لطفاً آن را از لیست پارامترها حذف کنید. پس از رفع کلیه نواقص ، هر شرکت کننده ای می تواند این الگو را حذف کند. این صفحه آخرین بار در 2 آگوست 2021 ویرایش شد. در برخی موارد ، ممکن است شرایط اضافی لازم باشد. ماشین بنزینی بخرم یا دیزل بخرم؟!؟ چرا بنزینی؟ چرا دیزل؟